Diakonat istnieje w Kościele od czasów apostolskich. Dzieje Apostolskie opisujące życie jerozolimskiej wspólnoty chrześcijan, mówią już o ustanowieniu diakonów. Do ich obowiązków należała troska o potrzebujących. Byli oni również gorliwymi głosicielami Ewangelii, czego przykładem jest św. Szczepan. Przez nałożenie rąk otrzymywali łaskę sakramentalną, by dzięki niej mogli skutecznie pełnić swoje posługiwanie.

Zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II "zadaniem diakona, stosownie do tego, co mu wyznaczy kompetentna władza, jest uroczyste udzielanie chrztu, przechowywanie i rozdzielanie Eucharystii, asystowanie i błogosławienie w imieniu Kościoła związkom małżeńskim, udzielanie Wiatyku umierającym, czytanie wiernym Pisma świętego, nauczanie i napominanie ludu, przewodniczenie nabożeństwu i modlitwie wiernych, sprawowanie sakramentaliów, przewodniczenie obrzędowi żałobnemu i pogrzebowemu. Poświęcając się powinnościom miłości i posługi, diakon winien mieć w pamięci upomnienie św. Polikarpa «Miłosierni, gorliwi, postępujący drogą prawdy tego Pana, który stał się sługą wszystkich»" (KK 29).

Diakoni uczestniczą więc w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa. Sakrament święceń naznacza ich "charakterem", którego nikt nie może usunąć. Charakter ten upodabnia ich do Chrystusa-Sługi (por. KKK 1570).

Święcenia diakonatu udzielane są kandydatom do kapłaństwa po pięcioletnim przygotowaniu, na które składa się formacja w Arcybiskupim Seminarium Duchownym i studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez święcenia te dokonuje się wprowadzenie do stanu duchownego oraz inkardynacja do Archidiecezji.

W czasie ostatniego, szóstego roku przygotowania do prezbiteratu, diakoni w dalszym ciągu uczestniczą w seminaryjnej formacji i kontynuują studia, a jednocześnie odbywają praktykę duszpasterską i katechetyczną w parafiach. Wypełniając posługę diakona wspierają prezbiterów w pracy parafialnej, a jednocześnie przygotowują się do podjęcia zadań czekających ich po przyjęciu święceń prezbiteratu.

Diakoni wyświęceni 20 maja 2010 roku

• 1. Szymon Bajon (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Krzyża w Poznaniu)
• 2. Piotr Borychowski (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Mikołaja w Mosinie)
• 3. Marek Frąckowiak (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Matki Boskiej Bolesnej w Poznaniu)
• 4. Krzysztof Giezek (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Rocha w Poznaniu)
• 5. Mikołaj Konarski (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Kościanie)
• 6. Mateusz Kubiak (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Matki Bożej Miłosierdzia w Swarzędzu)
  
• 7. Maciej Kweiser (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Świętej Trójcy w Poznaniu)
  
• 8. Łukasz Pawłowski (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Poznaniu)
  
• 9. Maciej Skorupka (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Maryi Królowej w Poznaniu)
  
• 10. Łukasz Szymański (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Jana Kantego w Poznaniu)
  
• 11. Wojciech Wasiak (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Poznaniu)
  
• 12. Maciej Wegner (na praktyce diakońskiej w parafii pw. Świętej Rodziny w Poznaniu)
  
• 13. Michał Zamelek (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Marcina w Poznaniu)
  
• 14. Przemysław Zgórecki (na praktyce diakońskiej w parafii pw. św. Stanisława Kostki w Poznaniu)

Praktyki diakońskie odbywają także klerycy VI roku:

• Jakub Kozikowski ( w parafii pw. Chrystusa Dobrego Pasterza w Poznaniu)

• Marcin Mrozik (w parafii pw. św. Brata Alberta w Kościanie).