Drodzy bracia i siostry,

Serdecznie pozdrawiam uczestników corocznego spotkania chrześcijańskiej młodzieży, zainicjowanego przez Wspólnotę z Taizé. Takie spotkania młodych chrześcijan są bardzo ważne. Do was, ludzi młodych, należy przyszłość naszego kontynentu i całej ludzkości, od was zależy, jaki będzie dzień jutrzejszy i w jakim świecie będą żyć kolejne pokolenia.

Tegoroczne spotkanie odbywa się w Polsce, która przed siedemdziesięciu laty stała się pierwszą ofiarą faszystowskiej agresji, co rozpoczęło najstraszliwszą katastrofę humanitarną w historii. Miliony istnień ludzkich padły ofiarą niepohamowanej żądzy władzy. Pamiętamy poległych w tej strasznej wojnie i opłakujemy ich, musimy zrobić wszystko, co od nas zależy, żeby nic podobnego nie mogło się już powtórzyć. Dlatego wszyscy powinniśmy się zastanawiać nad przyczynami wszelkich kataklizmów, w tym także obecnego kryzysu ekonomicznego. Oczywiste jest, że to właśnie ludzkie namiętności przyczyniły się do jego powstania, a głównymi ofiarami kolejny raz stali się najsłabsi i bezbronni.

Kryzys pokazał, że niemożliwa jest stabilna konstrukcja ekonomiczna bez podstaw etycznych. Pierwotne znaczenie słowa ekonomia, to „kierowanie wspólnym domem". Brak podstaw etycznych nie prowadzi do harmonii i wspólnego dobrobytu, ale do samodestrukcji.

Przypomnijmy, że greckie słowo „kryzys" oznacza „sąd". Dzisiejsza skomplikowana sytuacja polityczna i ekonomiczna to sąd nad tymi zasadami i ideałami, które dominowały w świadomości naszych współczesnych. Wszelki sąd zakłada jednak nie tylko karę, ale i możliwość poprawy, możliwość porzucenia błędnej drogi i powrotu na drogę właściwą.

Wy, ludzie młodzi, z właściwymi wam bezkompromisowością i odwagą, jesteście wezwani do budowania naszego wspólnego domu na fundamencie sprawiedliwości, moralności chrześcijańskiej i idei wspólnego dobra. Może to się wydawać paradoksalne, ale najbliższy tej chrześcijańskiej odwadze jest maksymalizm tradycji monastycznej, zarówno zachodniej, jak i wschodniej. To nie przypadek, że wasze spotkanie odbywa się pod egidą Wspólnoty z Taizé, która stara się żyć wedle idei zakonnego braterstwa.

Wielki rosyjski asceta, święty Serafim z Sarowa, wspaniale wyraził podstawowe prawo życia duchowego tak radząc: „Zachowaj ducha w pokoju, a wokół ciebie zbawią się tysiące". Przemiana świata będzie możliwa jedynie wtedy, jeżeli przemieni się ludzka dusza. Życie monastyczne może nauczyć współczesnego człowieka zachowywania „ducha pokoju" poprzez dochowanie wierności w życiu osobistym.

Jestem przekonany, że wypełnianie ideału ewangelii w życiu osobistym każdego z nas może doprowadzić do „zbawienia tysięcy" i do budowania świata na fundamentach sprawiedliwości i miłości.

Dawna tradycja kościelna, okazująca się stale nową, niesie odwieczne bogactwa, które mogą być niezawodną podwaliną dla budowania wspólnego domu ludzkiej cywilizacji, takiego, któremu nie zagrożą „deszcze, wiatry i rzeki" wstrząsające tym wiekiem (zob. Mt 7, 24-25). Życzę wam, żebyście odkryli dla siebie te bezcenne skarby i uczynili z nich nić przewodnią swojego życia.

Z całego serca życzę wam, by spotkanie odbywało się z Bożą pomocą.