Archidiecezja Poznanska
Kalendarz Wydarzen
Wrzesień 24, 2017 (17:15)
Verba Sacra - Biblia Trzeciego Tysiąclecia cz. 2

W ramach VERBA SACRA rozpoczął się nowy cykl – Biblia Trzeciego T...


Wrzesień 26, 2017 (12:00)
Dzień Krajowej Administracji Skarbowej

Msza św. pod przewodnictwem Arcybiskupa Stanisława Gądeckiego, Metropol...


Wrzesień 27, 2017 (00:00 - 23:59)
Posiedzenie Rady Konferencji Episkopatów Europy

Arcybiskup Stanisław Gądecki, Metropolita Poznański, Wiceprzewodniczący...


Październik 7, 2017 (14:00)
Różaniec Do Granic

W sobotę 7 października 2017 r., we wspomnienie liturgiczne NMP Różańco...


Październik 8, 2017 (12:00)
XVII Dzień Papieski - Idźmy naprzód z nadzieją!

W niedzielę 8 października 2017 r., przeżywać będziemy XVII Dzień Papie...


Październik 8, 2017 (16:00)
Poznańska modlitwa za uchodźców

Nabożeństwo "Umrzeć z nadziei" odbędzie się 8 października 20...


Październik 12, 2017 (11:00)
Rocznica Poświęcenia Poznańskiej Bazyliki Metropolitalnej i Światowego Dnia Seniora

W czwartek, 12 października 2017 r., w Rocznicę Poświęcenia Katedry Poz...


 
slowa1.jpg

ewangelia dnia
lecz i oni otrzymali
po denarze
mapa archidiecezji
Mapa archidiecezji
kalendarz
Sierpień 2017 Wrzesień 2017 Październik 2017
  Ni Po Wt Śr Cz Pi So
Tydzień 35 1 2
Tydzień 36 3 4 5 6 7 8 9
Tydzień 37 10 11 12 13 14 15 16
Tydzień 38 17 18 19 20 21 22 23
Tydzień 39 24 25 26 27 28 29 30
dzisiaj
24 Września 2017
Niedziela
Imieniny obchodzą:
Gerard, Gerarda,
Gerhard, Maria,
Teodor, Tomir,
Uniegost
Do końca roku zostało 99 dni.
logowanie

Oświadczenie Rady Społecznej w kwestii osób niepełnosprawnych, 4.11.2004

Oświadczenie Rady Społecznej przy Arcybiskupie Poznańskim w kwestii  osób niepełnosprawnych

 

W naszym kraju wzrasta dramatycznie liczba osób niepełnosprawnych. W roku 1988 liczba ta wynosiła ponad 3700 tys. osób, a w roku 2002 obejmowała już ponad 5450 tys. osób. Innymi słowy, w 1988 roku - co dziesiąty Polak, a roku 2002 już co siódmy był osobą niepełnosprawną.

Chociaż opieka nad osobami niepełnosprawnymi jest obowiązkiem władz państwowych i lokalnych, to jednak publiczny system rehabilitacji uległ w Polsce w ostatnich latach daleko posuniętej dezintegracji. Brak jest rzetelnej bazy danych o osobach z rzeczywistymi niepełnosprawnościami. Brakuje systemu informacji dla niepełnosprawnych. Coraz trudniejszy staje się ich dostęp do rehabilitacji, zwłaszcza rehabilitacji wczesnej, leczniczej, która najbardziej zwiększa szanse zapobieżenia powstaniu lub zmniejszenia niepełnosprawności. Znaczną część państwowych obowiązków wobec niepełnosprawnych przesunięto do gmin, które nie są do tego przygotowane. Koniecznością staje się nowe ustawowe uregulowanie i szybkie wdrożenie systemu rehabilitacji kompleksowej osób zagrożonych niepełnosprawnościami lub niepełnosprawnych - począwszy od stworzenia rzetelnej bazy danych o takich osobach, poprzez profilaktykę, wczesną rehabilitację leczniczą i edukację, aż do systemu ich zatrudniania.

Nie wystarczy jednak nawet najlepszy system instytucjonalnej opieki, gdy zabraknie zainteresowania ze strony bliskich. Mając w pamięci słowa Chrystusa:  „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych maluczkich - Mnieście uczynili" (Mt 25,40), pytamy o to, co my wszyscy powinniśmy i możemy dla nich uczynić. Zadaniem nas wszystkich jest wszelaka możliwa pomoc osobom niepełnosprawnym i członkom ich rodzin, tak by mogli oni w pełni uczestniczyć w życiu społecznym, by w jak najmniejszym stopniu odczuwali niedogodności swojej sytuacji, by czuli się potrzebnymi i pełnoprawnymi członkami wspólnoty. Pomoc ta może mieć różne postaci. Nalegajmy na władze lokalne i poszczególne instytucje, by wszystkie szkoły, kościoły, teatry, kina, muzea, ciągi komunikacyjne i środki komunikacji masowej były łatwo dostępne dla osób niepełnosprawnych. Starajmy się wspierać działalność rozmaitych stowarzyszeń i fundacji na rzecz osób niepełnosprawnych, pomagajmy w organizacji grup samopomocowych samych niepełnosprawnych i ich rodzin. Uczestniczmy w lokalnych programach integrujących osoby niepełnosprawne z ich środowiskami, a zwłaszcza dzieci i młodzież niepełnosprawną z ich pełnosprawnymi rówieśnikami. Wykazujmy stałe zainteresowanie problemami naszych niepełnosprawnych bliźnich, ułatwiajmy im uczestnictwo we wspólnocie, także na poziomie każdej parafii czy osiedla. Starajmy się nawiązywać z nimi kontakty. Nawiązujmy w ten sposób do chlubnych tradycji wielkopolskich związanych z dziełem prof. Wiktora Degi, twórcy polskiej szkoły rehabilitacji.

Przede wszystkim jednak starajmy się wypracować, tak w sobie jak i u innych, postawę pełnego zrozumienia dla osób niepełnosprawnych, szacunku dla ich cierpienia i uznania dla trudu z jakim zmagają się z przeciwnościami losu. Stosunek każdego z nas i całego społeczeństwa do osób niepełnosprawnych jest wszak miarą naszej ludzkiej i chrześcijańskiej dojrzałości.

 

Poznań, 04 listopada 2004 r.