Diakoni Archidiecezji Poznańskiej

 

Diakoni wyświęceni 18 maja 2017 roku:

 


Łukasz GLAZER, z parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sobocie, praktykę diakońską odbędzie w parafii pw. Świętego Krzyża w Poznaniu
Rafał KORDUS, z parafii pw. św. Małgorzaty w Gostyniu, praktykę diakońską odbędzie w parafii pw. Matki Boskiej Bolesnej w Poznaniu
Jerzy KOTKOWSKI, z parafii pw. Objawienia Pańskiego w Poznaniu, praktykę diakońską odbędzie w parafii pw. św. Stanisława Kostki w Poznaniu
Jarosław KRAWCZYK, z parafii pw. Św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Poznaniu, praktykę diakońską odbędzie w parafii pw. św. Jana XXIII w Komornikach
Łukasz KRAWCZYK, z parafii pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Puszczykowie, praktykę diakońską odbędzie w parafii pw. Świętej Rodziny w Poznaniu
Przemysław SOBOL, z parafii pw. św. Bartłomieja w Starym Bojanowie, praktykę diakońską odbędzie w parafii pw. św. Rocha w Poznaniu


Diakonat istnieje w Kościele od czasów apostolskich. Dzieje Apostolskie opisujące życie jerozolimskiej wspólnoty chrześcijan, mówią już o ustanowieniu diakonów. Do ich obowiązków należała troska o potrzebujących. Byli oni również gorliwymi głosicielami Ewangelii, czego przykładem jest św. Szczepan. Przez nałożenie rąk otrzymywali łaskę sakramentalną, by dzięki niej mogli skutecznie pełnić swoje posługiwanie.

Zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II "zadaniem diakona, stosownie do tego, co mu wyznaczy kompetentna władza, jest uroczyste udzielanie chrztu, przechowywanie i rozdzielanie Eucharystii, asystowanie i błogosławienie w imieniu Kościoła związkom małżeńskim, udzielanie Wiatyku umierającym, czytanie wiernym Pisma świętego, nauczanie i napominanie ludu, przewodniczenie nabożeństwu i modlitwie wiernych, sprawowanie sakramentaliów, przewodniczenie obrzędowi żałobnemu i pogrzebowemu. Poświęcając się powinnościom miłości i posługi, diakon winien mieć w pamięci upomnienie św. Polikarpa «Miłosierni, gorliwi, postępujący drogą prawdy tego Pana, który stał się sługą wszystkich»" (KK 29).

Diakoni uczestniczą więc w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa. Sakrament święceń naznacza ich "charakterem", którego nikt nie może usunąć. Charakter ten upodabnia ich do Chrystusa-Sługi (por. KKK 1570).

Święcenia diakonatu udzielane są kandydatom do kapłaństwa po pięcioletnim przygotowaniu, na które składa się formacja w Arcybiskupim Seminarium Duchownym i studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez święcenia te dokonuje się wprowadzenie do stanu duchownego oraz inkardynacja do Archidiecezji.

W czasie ostatniego, szóstego roku przygotowania do prezbiteratu, diakoni w dalszym ciągu uczestniczą w seminaryjnej formacji i kontynuują studia, a jednocześnie odbywają praktykę duszpasterską i katechetyczną w parafiach. Wypełniając posługę diakona wspierają prezbiterów w pracy parafialnej, a jednocześnie przygotowują się do podjęcia zadań czekających ich po przyjęciu święceń prezbiteratu.